قدمت تاريخي کوخرد به پيش از اسلام بر مي گردد و از آنجا كه در منطقه گرم و خشك قرار دارد ، به همين خاطر هنرمندان و معمارهاي بزرگ کوخردی در استفاده بهينه از آب كوششهاي فراواني كرده اند.

 آب انبار یا همان برکه يكي از شاهكارهاي بزرگ منطقه جنوب در ايران مي باشد. به عقيده ی بزرگان  ، معماران کوخردی توانسته اند ازآب باران بصورت بهينه استفاده كنند و اگر به گذشته هاي دور بر گرديم و كلمه آبادي را موشكافي كنيم ، پي مي بريم كه كلمه آبادي بدون آب بي معناست. پس هر كجا آب باشد آبادي بوجود مي آيد. آبادي ها باعث بوجود آمدن تمدن ها و فرهنگ ها مي گردد.

در زمان هاي قديم وقتي مي خواستند آب انباري را بسازند گودالي حفر مي كردند و از چهار پايان (گاو ) براي بيرون آوردن خاك آن بهره مي بردند و هر قدر كه اين گودال ها پايين و پايين تر مي رفت مستلزم نيروي بيشتري بود كه بتواند اين خاك ها را به بالا بياورد .

در انتها كه گودال به اتمام مي رسيد گاو را قرباني مي كردند و گوشتش را به مردم مي دادند.

دليل استفاده از گاو اين بود كه ، هر چه گودال هاعمقشان بيشتر مي شد ، به حيوان چهارپا فشار زيادي وارد مي آمد و اگر از چهار پايي ديگر استفاده مي كردند باعث از بين رفتن آن حيوان مي شد و تلف مي شد.

وقتي كه كندن گودال به اتمام مي رسيد قسمت پايين آن را از سنگ و ساروچ پر مي كردند كه از نفوذ پذيري آب به داخل خاك كم شود و وقتي كه ساروچ ها و سنگ ها روي هم قرار مي دادند ،منتظر مي شدند تا باران بيايد و آب انبارها پر شود و بعد روي سرآن گنبدي شكلي با سنگ و گچ درست مي كردند و روي آن ساروج مي كشيدند.

كلمه آبادي از كلمه ي آب تشكيل شده و آبادي بدون آب معنايي ندارد.در زمان انسان اوليه هر كجا كه آب بوده به آنجا رفته و در آنجا سكني مي گزيدند و در آن مكان كشاورزي و دامپروري مي كردند و سپس تشكيل خانواده و خانواده تشكيل اشيره و اشيره تشكيل ده و ده تشكيل شهر مي دادند.

در منطقه جنوب مثل کوخرد بخاطر كم آبي هر كجا كه آب  بود اطراف آن خانه درست مي شد و اين خانه ها بزرگ و بزرگتر مي شد و تشكيل محلات مي داد. آب انبارها تشكيل مرزها مي دادند و هر آب انبار را به نام آن محله مي شناختند .

گنبدي شكل شدن خود آب انبارها بدين خاطر است كه نور خورشيد كمتري بتواند به داخل آب نقوذ پيدا كند ( چون اگر نور داخل آن بتابد، جلبك مي زند) و باعث خنكي آب شود و از تبخير جلوگيري كند.

در كنار آب انبار ، رودخانه درست مي كردند و براي فاضلاب شهري از آن استفاده مي كردند و قسمتي را محلي براي عبور آب بنام((مَمَر)).آبي كه داخل آن حركت مي كرد مستقيماً به آب انبار ريخته مي شد و موجب انباشته شدن آب در قسمت گودال مي شد. آب را بعد از آبگيري مستقيماً استفاده نمي كردند بلكه مي گذاشتند كه لا(ته نشين) بيندازد ( خاك رس و خاك كه همراه آن بود ته نشين كند)، پس از اينكه آب شفاف و زلال مي شد آن را مورد آشاميدن قرار مي دادند.

 سید ابراهیم کوخردی- عضو انجمن میراث فرهنگی و گردشگری کوخرد

کانون مردم نهاد جوانان پرنیان قلم در صدد کتاب گردشگری کوخرد هرمزگان خواهد کرد . در این کتاب که منطقه ی کوخرد از دیروز تا به امروز به خوانندگان معرفی خواهد شد ، نویسندگان ، شاعران و بزرگان و مشاهیر کوخرد معرفی می شوند . علاوه بر این اطلاعات کاملی از منطقه ی کوخرد و مکان های دیدنی و تاریخی و گردشگری به خوانندگان ارائه می شود . از کسانی که در این زمینه اطلاعاتی دارند و یا عکس های دیدنی در دسترس دارند تقاضا می شود جهت استفاده در این کتاب آن را به اعضای کانون پرنیان قلم تحویل نمایند .