قسمت دوم (آخرين قسمت )
همانطوريكه مي دانيد تاريخ كوخرد تاريخي طولاني و حكايتش بس بي شمار است . به همين جهت به خاطر اطلاع يافتن دست اندركاران نشريه و خوانندگان محترم به گفتگو با دو بزرگ كوخرد پيرامون آنچه از ديروز دارند پرداخته ايم . جناب آقاي حاج احمد علي جاويد خير بزرگوار و زحمت كشي كه آنچه دارد براي كوخرد است و جناب آقاي حاج يوسف محمد هادي پايمزد كه به كوخرد خود مي نازد چون كوخرد نگيني بر تاريخ شهرستان است . در شماره قبل قسمت اول اين گفتگو را تقديمتان نموديم  ، در اين شماره با هم ادامه گفته هاي آنان را با هم پي مي گيريم :
" />" />
حاج احمد علي كه خيلي مشتاق است درباره كوخرد ديروز دوباره سر صحبت برايمان باز كند مي گويد : سرزمين سيبه ديروز و كوخرد امروز فرماندهان مختلفي بر آن حكومت مي راندند . دو فرمانده كه من از گذشته ها نام آنها را به خاطر دارم و مي گويند در زمان اوايل اسلام فرماندهان منطقه سيبه بوده اند ، هاشم و خواجه احمد بودند . آنان مدتي طولاني فرماندهي اين منطقه در عهده داشتند و قدرت از آن آنان بود . در دوران اين دو فرمانده بين حاكم مركزي و آنان جنگ صورت مي گيرد كه جنگ آنان شش ماه طول مي كشد تا اينكه اين دو فرمانده دستگير مي شوند و به طور بسيار وحشتناكي و با استفاده از ريختن روغن داغ بر سر آنان ، آنها را به قتل مي رسانند . حاجي در ادامه مي گويد : اثري كه هم اكنون در وسط رودخانه مهران وجود دارد و به ترنه معروف است كه گوري ها بوده ، كه محل انتقال آب شيرين از وسط آب شور مهران بوده است.
حاج احمد علي از سخت كوش بودن مردم در دوران گذشته مي گويد : مردم در دوران گذشته خيلي زحمت مي كشيدند يعني مثل حالا نبود كه همه آماده خور و تنبل هستند ، جوانان به فكر كار نيستند و پولشان از پدرشان تامين مي شود . مردم هميشه براي تكه اي نان روزها زحمت و تلاش را متحمل مي شدند . سالها قحطي رخ مي داد و مردم حتي نان خوردن هم در خانه نداشتند . يادم است در زمان جنگ ميان ژاپن و آلمان سه سال قحطي رخ داد . همچنين در سال 1356 سيل اكثر خانه ها را خراب نمود و مردم هيچ چيز حتي لباس مناسب براي پوشيدن هم نداشتند . حال آن دوران را با اين دوران مقايسه كنيد و ببينيد مردم آن دوران چگونه و در چه شرايط زندگي مي كردند و مردم اين دوران چگونه زندگي مي كنند . حاجي از هنرمند بودن مردم در گذشته مي گويد : مردم در گذشته همه اهل فن و هنر بودند . كسي بيكار نمي نشست . كسي كار كردن را زشت نمي دانست . كسي اگر كاري مي كرد ديگران او را مسخره نمي كردند . مردم خود ساروج مي ساختند . خود گچ مي پختند ، خود آن را از كوه مي آوردند . خود جارو و وسايل مختلفي كه نياز داشتند را از برگ درخت خرما مي ساختند اما حالاچه ؟

حاج يوسف محمد هادي هم از بزرگاني است كه به سرزمين آبا و اجدادي خود مي نازد و بر تاريخ آن افتخار مي كند . وي درباره قديم كوخرد مي گويد : وضعيت آب و تامين آب بوسيله قنات صورت مي گرفت . رشته قنات هاي كوخرد از شمال هرنگ تا نزديك ترنه دليلي بر اين مدعاست . البته آنان كه چشم به مستند دار بودن تاريخ كوخرد ندارند اين رشته قنات ها را پر از خاك نمودند و فقط تعداد شايد اندكي آثار كمي از آنان باقي مانده باشد . در دوران گذشته شخصي به نام اسماعيل و محمد يوسف جعفر كار تقسيم آبها را در قنات ها انجام مي دادند . آن دوران ما خيلي كوچك بوديم . وي در ادامه از چگونگي استفاده از آب قناتها اشاره كرده و مي گويد : از آب قناتها به دو طريق مي توانستيم استفاده نماييم يا از طريق كانال كشي در پايين آنها يا از طريق پله هايي كه در درب ورودي آنها وجود داشت آب را مي توانستيم به طور مستقيم برداشت نماييم .
جناب آقاي حاج يوسف در ادامه مي گويد : در دوران گذشته بارندگي خيلي زياد بود ، وضعيت قناتها و بركه ها از نظر آب هم مشكلي نداشت . اكنون با توجه به بارندگي هاي اندك در منطقه خودمان و عدم وجود قنات و استفاده بيش از حد از آب ، احتمال وجود بي آبي در منطقه وجود دارد . بياييم همه دست در دست هم دهيم مثل گذشته با هم صميمي و يكدل باشيم و براي كوخردمان همه تلاش كنيم . در گذشته همه در كارها به كمك همديگر مي رفتند و يار و مددكار يكديگر در مشكلات بودند . اما حالا چرا اين طور نباشد ؟ حاج يوسف پايمزد مي افزايد : قاضي كوخرد در گذشته خيلي خير و خيرات انجام مي داد و درب خانه ايشان به روي هر رهگذري باز بود و اكثر مردم در ماههاي رمضان و روزهاي عيد در منزل آنان بودند .چه خوب است آيين خوب گذشتگان را زنده كنيم و عيبهاي امروز یمان را بپوشانيم .
برای حاج احمد علی جاوید و یوسف محمد هادی آرزوی سلامتی و سربلندی را داریم .